دستان خسته ام را با محبت نگاهت ترمیم کن

آفتاب از کدام طرف در آمده مهربان شدی!

fereshtehganji — Fri, 25 Sep 2009 08:38:18 GMT

آفتاب از کدام طرف در آمده مهربان شدی!

برایم خیلی عجیب و در عین حال خوشایند و باز در عین حال ناخوشایند است ...

خبری شنیدم که تعجب کردم تا کم کم به واقع ان را در مرحله اجرا دیدم

امسال به مدرسه مان سر و سامانی دادیم حسابی آماده پذیرش محصلین محترم شدیم تخته وایت برد "میز و نیمکت خوب "معلمین با تجربه :تبلیغات نسبتا خوب:.....هزینه کم :بالا بردن حقوق معلمین :خلاصه عالی پیش می رفت که.....خبر خوبی شنیدم فرزندان اتباع افغانستان و عراق بدون کارت هم میتوانند امسال درس بخوانند .......باور نمی کنید چه قدر خوشحال شدم .....پرونده ها را یکی یکی آماده کردم تا تحویل هر خانواده متقاضی بدهم !اما متاسفانه انطور که فکرش را می کردم نشد تعداد زیادی برای ثبت نام جدید مراجعه کردند .احساس کردم از مدرک جدید اطلا ع ندارند .خبر را نوشتم و به دیوار دفتر مدرسه زدم هر کسی هم سواد نداشت زبانی می گفتم .....یک تعدادی رفتند تعدادی هم ماندند بنا به دلایل مالی :سنی : بعضی ها هم وطنی ....

برای کسی مثل من کار خوب زیاد است اما من نگران محصلینی هستم که در ایران دیپلم میگیرند اجازه ادامه تحصیل ندارند .و مکانی هم نیست که لااقل تدریس کنند.بنابر این کم کم علاقه برای درس خواندن تا مقطع دیپلم باقی می ماند !!!!

منزل ما نزدیک آموزش و پرورش است قبل از این طرح اواسط مرداد ماه یک آگهی بزرگ بر درب ورودی آموزش و پرورش نصب کردند با این عنوان ((آموزش و پرورش جهت گسترش مکانهای آموزشی تعداد کثیری معلم و دبیر از بین افرادی که مدرک فوق دیپلم به بالا را دارد استخدام می کند ))من از روی کنجکاوی ثبت نام کردم و فرم گرفتم که ....بعد متوجه شدم مثل دیگر مسایل متاسفانه در این ضمینه هم اتباع افغانستان نمی توانند شرکت کنند ....حال متوجه شدم یک طرح برای بازار کار و اشتغال همین است با ثبت نام اتباع و گرفتن ۵۰ هزار تومان دوره ابتدای ۷۰ تومان راهنمایی و ۸۰ تومان دبیرستان که بدون فیش حق سر کلاس رفتن را ندارند :هم حقوق معلمین خود به خود تهیه می شود هم کار برای بیکاران پیدا میشود هم .....

اما متاسفانه خییییلی از محصلین و دانشگاهیان ما که منبع کار "تحصیل و زندگی شان از این راه است از کار بی کار شده و فرزندانمان از نظر دینی و عقیده ای خیلی مخالف با آداب و سنن و فرهنگ افغانستان بار می آیند .

البته مدرسه ما به عنوان مدرسه برای کسانی که توانایی رفتن به مدارس رسمی را ندارند حتی با یک دانش آموز هم که شده ادامه می دهد من دوست ندارم حتی یک نفر را ناامید از درب مدرسه برگردانم .

و تصمیم دارم کلاس های کامپیوتر و زبان انگلیسی و زبان پشتو که زبان رسمی ماست را ترویج کنم خلاصه من عزم خود را جزم کردم البته باید از همکاران خوبم که همیشه حامی بنده بودند بسیار تشکر کنم .همیشه گفتم باز هم می گویم خواستن توانستن است با توکل به خداوند مهربان

شاد باشید و موفق

رمضان ماه خدااااا

fereshtehganji — Sat, 22 Aug 2009 14:14:18 GMT

سلام بعد مدت ها مینویسم خیلی سخته برای من که دیر به دیر به کلبه کوچیکم می یام چندی است تدریس نمی کنم به دلایل .......اما سرشت من با این حرفه گره خورده است اینکه در یک کلاس بنشینم و به چهره تک تک شاگردانم نگاه کنم و لب به کلامی باز کنم تا انان را با خود به به سرزمین کتابشان ببرم لذت میبرم وقتی با هم یاد می گیریم لبخند می زنیم و تکرار می کنم همه سر فصل زندگی هستند .....آینده هیچ گاه قابل پیش بینی نیست اما با برنامه ریزی میشود ان را درست پیش برد سعی می کنم روی شاگردانم که دوستان من هم هستند حساب باز کنم اینده هر یک را درخشان ببینم شاید اهداف و برنامه هایی که بنده نتوانم انجام بدهم انان به پیش ببرند شایددد ..

نمی دانم فکرم را اکثرا قبول ندارند حتی شاید شمای خواننده باور نداشته باشید که ما می توانیم افکار خود را در نسل های بعد حتی پیاده کنیم گاهی به این مطلب فکر می کنم امکان دارد یکی از شاگردان من نماینده مجلس کشور عزیزم بشود ؟یا وزیر یا .....خلاصه کسی که ما به عنوان یک انسان مسوول به اون تکیه کنیم و ایمان داشته باشیم این توانایی را دارد ؟مطمین هستم می شود ...دلم محکم است ایمان دارم به خداوندی که این انرژی را در وجودم نهاده

خداوندا در این ماه مبارک که با خود برای ملتم ارمغانهای زیادی داشت صلح و ارامش را هم بیاور از این همه زجر و مهاجرت خسته شیدیم نگاهمان همچنان منگرد .....به افق های دور ....به روزی که عنایت تو شاما حال ما هم بشود

خداندا واقعا کمک کن هر کسی که به عنوان ریاست جمهور انتخاب می شود واقعا برای ملت کار کند دست بیگانه گان را از کشور عزیزمان کوتاه کند ....انشاالله

ریاست جمهور کشورم.....

fereshtehganji — Wed, 24 Jun 2009 15:56:11 GMT

سلام به همه دوستان عزیزم و تشکر از لطف ها و پیامهایی که برای من گذاشتید

متاسفانه بنده سعادت ندارم که مطالب اماده خودم را برایتان در وب بزارم اما واقعا از حوادث اخیر در ابران و کشور عزیزم متاثر هستم فقط از خداوند بزرگ نجات همه انسانهای ازاد را می خواهم ارزومندم کشور عزیزم با بر گذاری این انتخابات نتیجه ای مثبت ببینند از تنها موضوعی که خیییییییییییییییییلی ناراحت هستم این است که من و امثال من به عنوان مردم افغانستان حق رای برای کشورمان را نداریم ما که خود کم کم ماهیت و خود را هم از یاد خواهیم برد یعنی کشور و مردم ما هم ما را قبول ندارند که در سرنوشت وطن خود سهیم باشیم .........

امیدوارم مردمم با اندیشه و تفکر انتخاب کنند.

هر چند که خود می دانیم هر شخصی که بنشیند انقدر جو این صندلی های ریاست او را می گیرد که مردم وطن و ..........را فراموش خواهد کرد امید وارم اینطور نباشد.

راستی نظر شما چیست ؟جو ریاست یا جو جهانی باعث تغییر ریاست جمهوری ماست که اینگونه متغییر هستند ؟

شاد باشید

بهار خوش امدی

fereshtehganji — Sat, 14 Mar 2009 09:03:43 GMT

بهار

باز هم تجلی عشق و امید در همه جا موج میزنه

اه که همیشه حسرت مهمان نگاه ماست یادم از پارسال می اید از سکوت و تنهایی مردمم از سرمایی که هر سال با نوازش های تند خود خاطرات تلخی از سپیدی برف به جا گذاشته است

اما بوی بهار هر لحظه تازگی سرور و عشق را زنده می کند

کشور عزیزم امروزامده ام باشادی بلند داد بزنم بگویم سال نو مبارک

باز هم به این امید می نویسم که روزی در وطن عزیزم باشم

همه امیدم روحم جانم وطنم مردم زجر کشیده من.....

fereshtehganji — Sun, 09 Nov 2008 05:41:02 GMT

سلام شکستن :اشک خیلی با هم شباهت دارند دل که میشکنه اشک ناخوداگاه جاری میشه نمی دونم چرا دل شکستن فقط در دنیا از ان من شده امروز کمی میخوام خودمونی بنویسم....

دلها بر اثر اتفاقهای جزیی می شکنه شاید یکی شکست عشقی از دست دادن عزیزی باشه .....شکست منم عشقیه مثل همه ادما عشق من یه نفر نیست ملت عزیزم است (امید وارم کسی ناراحت نشه) همه امیدم روحم جانم وطنم مردم زجر کشیده من..... نمی دونم چی بگم و از کجای این دردم شروع کنم من تمام زندگی وقتم و ... همه رو صرف خانواده بزرگم مردم کشورم کردم و می کنم..... چون یک وظیفه می دونم اما.... اخر کار که من باید باشم عدم حضور خودم رو احساس می کنم واقعاکسی که از بچگی در بطن مردم بوده درد اونها رو لمس کرده ایا باید الان که راهی برای کمک کردن به دستان خسته و نگاه های ناتوان پیدا شده من نباشم که کمکشان کنم

خسته شدم احساس ناتوانی می کنم نمی دونم این کشور عزیز ما و مردم ما تا به کی می خواهند از پارتی و پول برای موفقیت استفاده کنند خداوندا شاید مخاطبین این وب لاگ منظور منو نفهمیده باشند اما تو که می بینی ...می شنوی....کمکم کن .................

من که دوست دارم به مردمم خدمت کنم من که ساده زیستم و ساده بودم و هستم مثل دیگران عده ای که می بینم در خودم توانایی که به من ارزانی داشته ای پوز و عفاده ان رو یدک نکشیدم در راهت که وظیفه بود هدیه کردم همیشه با عشق کار کردم و می کنم خداوندا باز هم شکرت می کنم می گویند اگر یک فرصت از دست بره خدا بهت فرصتای بهتری نگه می داره همیشه منتظر نگاه مهربان خداوند به خود و ملت عزیزم هستم......خداوندا منو منتظر نگذار انتظار سخته .................

اداره اتباع جارجی گل تپه کبیر (صف های حیرانی )

fereshtehganji — Tue, 16 Sep 2008 07:49:18 GMT

صف های حیرانی در گذر ثانیه ها چه سخت و طاقت فرساست.

انتظار ....انتظار...

تابش آفتاب نگاه های خسته دستان ÷ینه بسته اینجاست جایی که باید گفت :دستان خسته ام را با محبت نگاهت ترمیم کن .اما امروز نه تنها محبت و عشق هم ازدیار ما رخت بر بسته است. بلکه نگاه های کینه توزانه دیگران کلمه ای به نام غرور، وطن وعشق را چون بلور قلبمان شکسته است .مهاجرت در همه جای دنیا ÷یامد های سویی رادارد اما تا چه حد ..........شاید یک افسردگی، دل زدگی و اینها برای جامعه بشری بسیار سخت است. اما ÷یامد مهاجرت برای اتباع افغانستانی چیست ؟

1- کمترین ان شکستن غرور شنیدن جملات رکیک و نگاه های تحقیر امیزاست. رسانه های گروهی، مردم عادی، فشارهای سیاسی، دست در دست هم داده اند: تا افغان را به عنوان یک موجود ناتوان، ضعیف ،بی فرهنگ و از خود بیگانه جلوه دهند. فشار های مختلف باید یک مهاجر را از توان ساقط کند. که البته خوب هم می تواند. مبارزه با هنجار های جامعه خود می تواند نتایج سویی را در بین انسانهای ارام، با شخصیت و با فرهنگ ما داشته باشد. از خود گریزی یکی از ان هاست... از افغان بودن، از بد بودن، منفی بودن.... دورباید شدن

2- مرگ " مرگ زیر خانه ها، تونل ها، زیر گذر هاو جاده های در حال احداث، بدون عوارض جانبی مثل بیمه عمر، بیمه درمانی و بیمه حوادث ....هیچ ارگان و گروهی تکان نمی خورد می گویند: افغانی افتاد و بر اثر بی دقتی عدم ایمنی و ..........فوت شد .

÷رونده زندگی اکثر ما اینگونه باز می شود: در کنج خانه بدون مدرک چشم به دنیایی بی ارزش و فانی می گذاریم . با نفاق ،بی مهری، جنگ و فقر اشنا می شویم. مدتی را در گذر گاه خفقان اورزیست می کنیم. س÷س دوباره به نهانگاه ابدی می رویم. کسی نیست که بگوید بودیم، هستیم و خواهیم بود....... افغانی همین است ......با هویت گم شده.........

با خاطرات تلخ از زندگی.......

بدون خانواده سیاسی.....

باور من این است که خانواده سیاسی و اجتماعی مهمتر از خانواده شخصی است اگر ما یک کنترل گر سالم که به منافع خود نمی اندیشید و به ملت مان فکر می کرد.داشتیم.اگر سرمایه داران افغانستان عزیز سرمایه خود را در بانکهای خارج سرمایه گذاری نکند. اگر بیشتر از منافع شخصی به منافع ملی فکر کنند. اگربیگانگان دست از دخالت های دوستانه خود بردارند ......اگر این اگر های من وشما روزی عملی شود ..ذیگر اینگونه خوار و ذلیل نمی شویم....ارزو مندم فرزندان ما برای کار های نکرده مان ما را سرزنش نکنند

از طرفی اگر ما هم سالها مهاجر ÷ذیر بودیم شاید اخلاقمان اینگونه بود باید به ایشان نیز حق بدهیم

در این ماه مبارک از خداوند ازادی و ابادی وطن عزیزم را خواهانم شما نیز دعا کنید

سلام

fereshtehganji — Sun, 03 Aug 2008 16:49:18 GMT

سلام بر همه وقت بخیر از اینکه مدتی است نیستم دلیل بر فراموش کردن افکار و عقاید و صحبت هایم نیست مشغلات کاری و ....بسیار است متاسفانه این زندگی ماشینی وقتی برای بیان احساسات و عواطف انسانی باقی نگذاشته است امید وارم شما دوستان این خواهر خود را تنها نگذارید و با مهر خود همچنان راهنما و کمک حال بنده باشید موفق و پیروز باشید در هر کجای دنیا که هستید ...

صف هاي شلوغ

fereshtehganji — Fri, 04 Jul 2008 05:07:18 GMT

صف هاي شلوغ صدا فرياد هاي كوتاه و بلند .امدم.. رفتيم.. ديدم.. خريديم.. پرداخت نشد.. ندارند..ممكن نيست .........و هزاران جواب منفي و مثبت. اين روزها نيستم تا بنويسم. گفته ها را در نهانخانه قلبم مهمان نگه داشته ام . زمان همچنان در تب و تاب حوادث درحركت است: اما نگاه مهربان ما هنوز نيازمند عاطفه است. هنوز در حسرت نگاهي مهربانتر كه نوازشهاي باراني اش را بر قلب هاي رنجور ما هديه كند .در افق ايستاده ايم.

مهتاب باز ازديدن شب غافل ماند ديريست كه تاريكي در وجود همه ما رخنه كرده اما هميشه فروتني و سكوت بهترين صلاح براي ما مهاجران شناخته شده است. در حالي كه ساختمانها در تهران سر به فلك مي كشند در كنارش غرور و خودخواهي و تكبر جايش را با روابط صحيح انساني عوض كرده است .نمي خواهم در وب لاگي كه مي توانم تمام ناگفته هايم را بگويم هميشه با گله و شكايت وارد شوم اما نمي شود درد جامعه كه كوهي را اب خواهد كرد وجود مرا كه شديدا به چنين هنجار هايي حساس هستم آزار مي دهم از اين كه نمي توانم كاري بكنم براي خودم متاسفم .سخت است ببيني و سكوت كني .جواب نه شنيدن خييييييييييلي سخت است اما سخت تر از ان اين است كه چون تو چنين مليتي داري بايد تحت اين شرايط زندگي كني. فقط تا ديپلم ان هم در صورت پرداخت كلي هزينه تحصيل كني دانشگاه براي تو چون افغان هستي ممنوع است چراااااااااااا؟ براي يكي از دوستان چند روز پيش وزارت علوم رفتيبم با اينكه در دانشگاه پذيرفته شده بودند نامه اشتغل به تحصيل نيز در دستمان بود به بهانه هاي واهي از ادامه كار اداري ايشان خود داري كردند زيرا نام مقدس افغانستان بر پيشاني اش حك شده است /؟ چه كسي جواب اين زجر را مي دهد مگر اين جوان توقعي بالاتر از درس خواندن و خدمت به جامعه اش دارد .دلم مي سوزد كه يك عمر بيگانگان نگذاشتند درس بخوانيم و ما را از رشد علمي اقتصادي و .... عقب انداختند اما چرا کشور هم زبان و هم فرهنگ ما با اين همه تلاش افغانها اجازه رفتن دانشگاه رابه سختی می دهند با شرايط و ايراد هاي بني اسراييلي همان اندك جوانان ما كه مي خواهند را علم را پيش بگيرند نيز از نيمه راه باز مي مانند. ايا اين جواب بشر دوستي است ؟ نمي دانم اين چه سیاستي است بر ملت زجر كشيده ما كه هم از خودي ضربه بخورند و هم از غريب .چرا هاي بسياري در ذهنم نقش بسته حال از شما دوستان هم وطن خواهشي دارم هر كسي كه در ضمينه ثبت نام و صدور پاسپورت تحصيلي اطلاعاتي هر چند اندك دارد مرا در جريان بگذارد تا به اين جوان هم وطن كمكي بكنيم تا بتواند در ادامه راهش موفق شود .

پدر جان دوستت دارم

fereshtehganji — Fri, 09 May 2008 07:20:20 GMT

سلام امید وارم همه دوستانم با اینکه یادی از من نکردند در این مدت موفق و پیروز باشند روز معلم را نیز به همه عزیزان که علم و معرفت را برای شاگردانشان هجی می کنند تبریک می گویم خصوصا معلمین مدارس خودگردان که با کمترین امکانات رفاهی اموزشی سعی دارند بیشترین استفاده را به دانش اموزان خود برسانند .در ضمن از همه عزیزان خواهش می کنم برای درمان بهترین پدر دنیا برایم دعا کنند کسی که من فرصت نکردم خوب نگاهش کنم خوب ببینم و خوب بوسه به دستان توانمندش بزنم پدر عزیزم همیشه و همه وقت برایم زحمت کشیدی مرا انطور که شایسته بود تربیت کردی هر چه دارم و خواهم داشت مدیون شما بهترین هستم. خودم تلاشم را می کنم از دوستان مهربانم نیز این خواهش را دارم که برایتان در خلوت خود دعا کنند .تا خداوند دوباره لبخند را بر لب شما بشکوفاند . وقتی بر درب کلاسم می ایستادید و از بچه های کلاسم درس می پرسیدید بعد با نگاه به ظاهر تند به من می گفتید ((بابا جان بیشتر تلاش کن چرا چیزی بلد نیستند )). همه بچه ها می خندیدند و شما هم گوشه لب می گفتید :احست افرین تلاش کنید بچه هاکشور مابه شما امید وار است ...)) ..هیچ گاه به یاد ندارم که نا مهربانی از شما دیده باشم کاش کمی بدی می کردید که حال این همه در درد مهربانی شما نمی سوختم و دوریتان را تحمل می کردم .پدر خوبم دوستت دارم خیییییلی .خدا یا خواهش می کنم به همه کمک کن یکی هم من .توکلم بر توست ....

فرمانده شهید احمد شاه مسعود

fereshtehganji — Tue, 25 Mar 2008 06:57:18 GMT

در سال ۱۹۹۱ ميلادی، زمانی که دکتر نجيب الله، آخرين رييس دولت

کمونيستی افغانستان پذيرفت که قدرت را به گروههای مجاهدين واگذار

کند، مسعود نيز به همراه نيروهای تحت امرش وارد پايتخت شد.

فرماندهشهید احمد شاه مسعود، پس از سالها مقاومت در برابر اشغال

گران کشورش توسط ارتش شوروی سابق و نبرد با گروه طالبان، در نهم

سپتامبر سال ۲۰۰۱ ميلادی، در اثر انفجار انتحاری دو مرد عرب که خود

را خبرنگار معرفی کرده بودند، شهید شد.

یاد و خاطرش زنده باد امروز به یاد تمام شهدایی افتادم که نامشان هیچ گاه برده نخواد شد و فراموش شده اند با خواندن فاتحه ای ارامش پیدا کردم و بعد از مدتها که می خواستم بنویسم دوباره شروع کردم تا یاد انان را در ذهن شما نیز تداعی کنم همه ما در پیرامون خود شهدایی گم نام را داریم که خود بعضی وقت ها لب به نکوهش انان بر می داریم من می گویم اگر .....اگر اینطور میشد بهتر بود .پدرم گفت شما شهدای مارا نمی شناسید یا تلاش نمی کند که بشناسید تا قدر انان را بدانید اگر انان نبودند حال همین شرایط را هم نداشتیم نمی دانم .از دید من اگر ما بعد از شهادت انان به نتیجه ای درست می رسیدیم حال انان را یاد می کردیم وقتی خود را اواره. کشور ها و ملت را نیازمند و نام خود را چنان سر کوب شده می بینیم خب هیچگاه یادی از انان نمی کنیم . ولی خیلی ها بی گناه رفتند . مظلومانه به خاک ا فتادند . هم اكنون هزاران زن و مرد قربانی هوس های نابه جای قدرت طلبان می شوند .و هیچ کسی نیست که به داد انها برسد . من هم نام بهترین استوره یعنی سردار بزرگ ملی را به همه معرفی می کنم. امید وارم باز هم از این نهال های استقامت و شجاعت در بین ما باشد تا بدون ترس از هیچ قدرتی و با توکل بر خداوند مهربان موفق و سر بلند به سکنای ایمان پا گذارد و ما را هم با خود همراه سازد تا به سرزمینی رو به رشد و اهداف انسانی قدم بگذاریم با توکل بر خداوند بزرگ .

با فاتحه ای روح انان را ارامش و قلب خود رد را تسلی دهید .